» » Smithiante

Smithiante

Smithiante

Roślina z rodzaju smithiante jest bezpośrednio spokrewniony z rodziną Gesneriaceae. Ten rodzaj łączy około 8 gatunków roślin. Istnieją źródła, w których ta roślina nazywa się helem. W naturze można go znaleźć w górach Ameryki Środkowej i Południowej. Roślinę tę zaczęto uprawiać w 1840 roku. Ten rodzaj ma swoją nazwę na cześć Matyldy Smith. Pracowała jako artystka w prywatnym angielskim ogrodzie botanicznym „Kew”.

Taka roślina jest zielna. Ma proste, owłosione łodygi, które mogą osiągnąć wysokość 70 centymetrów. Łuskowate korzenie, jak achimeny. Pędy są proste. Dojrzewające, brązowozielone liście rosną asymetrycznie. Mają kształt owalu lub serca.

Wiszące kwiaty zebrane w pędzel przypominają dzwonki. Nie mają liści okołokwitnących. Kwiaty Smithianthus można pomalować na różne kolory, na przykład: czerwony, biały, różowy lub czerwono-pomarańczowy. Są kwiaty w kolorze żółtym, aw gardle mają plamki o kontrastującym odcieniu koloru. Miniaturowe formy są również uprawiane w domu. Te kwiaty mają wyraźny okres odpoczynku. Tak więc po zakończeniu kwitnienia obumiera część kwiatu, która znajduje się nad ziemią.

Oświetlenie

Potrzebuje jasnego, ale rozproszonego oświetlenia. Do umieszczenia zaleca się wybranie okien o orientacji zachodniej lub wschodniej. Jeśli kwiat jest umieszczony na parapecie okna wychodzącego na południe, wymaga cieniowania przed bezpośrednimi południowymi promieniami słońca (tiul działa dobrze). W oknach wychodzących na północ kowal może nie pozwolić na normalną roślinność.

Reżim temperaturowy

Od początku wiosny do połowy jesieni zaleca się utrzymywanie temperatury powietrza od 23 do 25 stopni. Gdy liście obumierają, temperaturę można obniżyć do 20 stopni Celsjusza..

Jak podlewać

Od marca do października roślina potrzebuje obfitego podlewania, które przeprowadza się po wyschnięciu wierzchniej warstwy podłoża. Upewnij się jednak, że w glebie nie ma stagnacji wody, a także nie pozwól, aby ziemna śpiączka całkowicie wyschła. Zbyt duże podlewanie może spowodować gnicie korzeni. Zaleca się stosowanie podlewania dennego osiadłą wodą. Dzieje się tak, ponieważ woda uwięziona w liściach może zepsuć efektowny wygląd rośliny. Gdy łodygi obumierają (w okresie spoczynku) konieczne jest bardzo słabe podlewanie rośliny, tylko sporadycznie nawilżając podłoże.

Wilgotność powietrza

Ta roślina potrzebuje dużej wilgotności, w przeciwnym razie jej liście zaczną się zwijać. Niemożliwe jest zwilżenie kowala z opryskiwacza, ponieważ wpływa to negatywnie na jego wygląd. Doświadczeni kwiaciarnie zalecają wsypanie keramzytu do palety i wlanie odrobiny wody.

Nawóz

Podczas aktywnego wzrostu kwiat wymaga karmienia. Do tego nawóz należy rozpuścić w wodzie w takim stężeniu, aby było koniecznie poniżej normy.

Metody reprodukcji

Metody reprodukcji

Możesz rozmnażać roślinę przez nasiona, dzielenie lub sadzonki.

Zaleca się wysiewać nasiona od połowy zimy do połowy wiosny. Wyrównaj podłoże w pojemniku i nawilż. Rozłóż nasiona na powierzchni i nie posyp ich ziemią, ponieważ do kiełkowania potrzebują jasnego oświetlenia. Aby zachować wysoką wilgotność, pojemnik należy przykryć szkłem lub folią. Po 3 tygodniach pojawią się sadzonki, które po 1 miesiącu należy przesadzić do skrzynek nurkowych. Po 1–1,5 miesiąca sadzonki należy przesadzić do osobnych doniczek. Zaledwie 6 miesięcy po przesadzeniu do dużego pojemnika kowal zacznie kwitnąć. Po zakończeniu kwitnienia łodygi nad ziemią wymrą z rośliny. Doniczkę umieszcza się w miejscu o temperaturze 15 stopni, a podlewanie należy prawie całkowicie zatrzymać.

Smitanta może być rozmnażana przez sadzonki przez cały okres aktywnego wzrostu. Do cięcia konieczne jest odcięcie pędu wierzchołkowego, którego długość musi wynosić co najmniej 5 lub 6 centymetrów. Do ukorzeniania można użyć szklanki wody, a także gleby dla Saintpaulias, w której sadzonki powinny być sadzone. Wilgotność powinna wynosić od 70 do 80 procent.

Przesadzając kwiat w ostatnich dniach lutego, można podzielić jego korzeń. Części wyciętego korzenia należy umieścić w ziemi na głębokość 2 centymetrów, układając je poziomo. W doniczce o średnicy dziesięciu centymetrów należy posadzić jednocześnie trzy części korzenia.

Smithiante

Choroby i szkodniki

Roślinę mogą zajmować takie szkodliwe owady jak mączlik, wciornastki lub obcęgi.

Podczas intensywnego wzrostu roślina taka jak smithiante bardzo upodabnia się do swojego najbliższego krewnego, koleriya. Różnica między tymi roślinami polega na tym, że okres uśpienia jest wyraźnie wyrażony w Smithyanta, ponieważ jej nadziemna część całkowicie obumiera. Zimą łodygi kolonii są odsłonięte, a część nadziemna dość rzadko obumiera..

Najczęściej kowal zaczyna chorować, ponieważ nie jest odpowiednio pielęgnowana:

  1. Na powierzchni liści pojawiają się brązowawe plamy. Jest ku temu kilka powodów. Tak więc pojawienie się takich plam może wywołać podlewanie twardą lub bardzo zimną wodą. Przyczyniają się do tego również uszkodzenia mechaniczne lub ciecz spadająca na liście..
  2. Szarawy nalot na liściach - może to oznaczać, że pomieszczenie ma zbyt dużą wilgotność i praktycznie nie ma wentylacji. Najczęściej jest to choroba grzybicza..
  3. Oparzenia liści - w przypadku gdy kwiat jest wystawiony na bezpośrednie działanie promieni słonecznych przez długi czas lub jest przegrzany, na powierzchni liści mogą pojawić się bladożółte plamy. Przenieś roślinę w cień i zapewnij świeże powietrze. W przypadku, gdy gleba w doniczce jest całkowicie sucha, podlewanie należy wykonać, ale dopiero po całkowitym ostygnięciu. Okna Smitiante skierowane na południe powinny mieć dobrą wentylację i rozproszone oświetlenie. Liście mogą również żółknąć z powodu braku lub nadmiaru minerałów w glebie..
  4. Brak kwitnienia - jeśli naruszane są zasady wyjazdu. Obserwuje się to przy słabym oświetleniu lub braku składników odżywczych w glebie. Roślina może nie kwitnąć z powodu nieprawidłowych warunków temperaturowych lub nieprawidłowej konserwacji w okresie spoczynku.

Recenzja wideo

Główne rodzaje

Smithiantha x hybrida

Smithiantha x hybrida

Pędy wyprostowane. Ciemnozielone, aksamitne liście mają kształt serca. Kwiatostany wiechowate składają się z licznych kwiatów na szypułkach. Kształt kwiatów przypomina wąski dzwonek. Mogą być w kolorze różowym, głębokim pomarańczowym lub żółtym. Gatunek ten ma długi okres kwitnienia, więc trwa od sierpnia do marca. Kiedy kończy się kwitnienie, następuje okres uśpienia. Odmiana Prelude różni się tym, że ma żółtą szyjkę i ciemnoczerwoną rurkę corolla. Na białych płatach kończyny występują czerwonawe smugi i plamki.

Smithiantha zebrina

Smithiantha zebrina

Ten wieloletni gatunek jest uprawiany od lat 40-tych XIX wieku. Ma wyprostowane łodygi, osiągające wysokość 60 centymetrów. Naprzeciwko liście szeroko owalne, osiągające 15 centymetrów długości. Liście są aksamitne, bogato zielone, z postrzępionymi krawędziami i brązowo-fioletowymi żyłkami. Kwiaty o długości do 4 centymetrów zebrane są w luźne grona znajdujące się na wierzchołku krzewu. W gardle korony o bogatym pomarańczowym kolorze znajdują się czerwonawe plamki. Kwitnienie obserwuje się z reguły latem..

Smithiantha cinnabarina

Smithiantha cinnabarina

Ta roślina zielna może osiągnąć wysokość 30 centymetrów. Długie (do 15 centymetrów), szerokie liście z ząbkowanymi krawędziami pokryte są czerwonawymi włoskami. Kwiaty w kształcie dzwonu osiągają długość 4 centymetrów, a ich korona jest rurkowata. Czerwone kwiaty mają żółty środek. Są zbierane w pędzelku podobnym do piramidy, osiągającym wysokość 25 centymetrów. Pod koniec okresu jesiennego roślina może mieć do 100 kwiatów. Kwiaty rosną zarówno na górze, jak iw kątach liści.

Smithiantha multiflora

Smithiantha multiflora

Ta bardzo efektowna roślina pokryta jest miękkim włosiem. Występuje naturalnie w Meksyku i może osiągnąć wysokość 30 centymetrów. Liście mają kształt serca i są koloru zielonego. Kremowobiałe kwiaty osiągają do 4 centymetrów długości. Gatunek ten jest często używany do tworzenia hybryd. Zwykle roślina kwitnie latem..


Opinie: 119